31/12/2009 - seni öldurmeye Kiyamadim

KI-ya-ma-dım...!!!             

Öldürecektim seni bende
Kendimde o gücü bulabilseydim eğer...
Sindiremeyecektim senden kalanları
benden uzak mezarlara koymaya!!!

Diyar diyar dolaşıp
yine içime gömecektim seni en sonunda...
"Ben demiştim" diyenlere,
üzüntümü belli etmemek için kuşandığım

mekanik tebessümlerimin ardındaki yaşlarla
sulayacaktım taze mezar toprağına ektiğim çiçekleri...
Ama ben seni içimde öldürmeye kıyamadım....
Başarabilseydim incitecektim seni...

incinmişliğimin verdiği cahil cesaretle...
Ne var ne yok sayıp dökecektim karşına geçip...
Kendimi hayrete düşürürcesine
birer tokat gibi vuracaktım
hiç kullanmadığım o ağır lafları...

Kıracaktım seni binbir parçaya ayırana kadar...
Duvardan duvara fırlatacaktım sevgi diye
önüme sunduğun hastalıklı duygularını...
Ama ben seni incitmeye de kıyamadım...

Elimden gelseydi unutacaktım seni...
Gözlerimden silecektim hayalini ve dilimden adını...
Duman duman atacaktım seni
bu şehirdeki tüm bacalardan;

ama soluduğum havaya karışıp
yine dolacaktın ciğerlerime...
Onlarca damla döküp göz pınarlarımdan
akıtacaktım seni sevgimin atığı diye

ama ıslaklığın kalacaktı elmacık kemiklerimde...
Bu kez de tenimin tuzuna karışacaktın...
"Sözümü tutacağım ,adını anmayacağım "nağmelerini dinleyip
neyi unutacağımı unutacaktım...

seni unutayım derken...
Zaten ben seni unutmaya da kıyamadım...
Ne kadar çabuk geldi ayrılık...
Oysa daha yeni başlamıştık

birbirimize ayak uydurmaya,
daha doğrusu ayak uyduramamaya...
Nedensizliklerin iç çekişlerini dinlerken
vedalar bozdu suskunluğumuzu...

 
Bana mıydı kızgınlığın yoksa kendine mi anlamadım...
Kaçar gibi veda ettin...
Oysa ben seni sevmelere doyamadım!!!

Öldürecektim seni...
İncitecektim seni...
Unutacaktım seni.... Ama lanet olsun!!!

                                 KI-ya-ma-dım!!                         

16/12/2009 - BENI GÖZLERINDE SAKLA

..~*BENI GÖZLERINDE SAKLA *~..  

Beni gozlerinde sakla
Bir damla yas gibi orada kalayim
Kurumamam icin ara sira yokla
Uzulursen bir gun benim yuzumden
Damla damla gozyasinla akayim...

Beni kalbinde sakla
Ta derinlerde
Kimsenin uzanamayacagi yerde
Usudugunde beni dusun beni ara
Yum gozlerini
Beni gor hayellerinde
Benim yanimdaymis gibi beni yasa..

Beni teninde sakla
Hisset beni
Her sacini oksaydiginda
Her tuglerinin diken gibi oldugunda
Beni hatirla
Beni dusun beni yasa

Beni gozlerinde sakla
Her aynaya bakisinda
Beni gor Bana bak
Ben olayim karsinda
Ne zaman ozlersen beni
Beni getir aklina
Ben olayim tek
Senin yasaminda...

8/12/2009 - yasak

yasaklar güzeldir
tatli bir büyü,sihirli bir nurdan isik gibi...
ceker kendine insani..

yasak bir bahceden yenen elmanin
tadi daima baskadir
koparilan bir gülün dikeni batsada acitmaz
yasaksa güzel kokusuyla...

ve.....en güzeli
yasanan
yasak asktir..kara sevdadir
yasadigin yagmurlardan sonra
gökyüzünde gözünü kamastiran
gök kusagi gibidir....
zamansiz gelen......
hep tereddütte,vicdaninla
karsi karsiya kalsanda
sevdan ne kadar aci verirse versin
seversin............

her seferinde bu son kelimesi
dökülür dudaklarindan........
yasak seni korkutsada
o sevgiye kosarken.................

yüzünü gördügünde,sesini duydugunda
sevdan caglar artarda artar
dilin dügümlenir
susarsin...............

elinde olsada
saglam bir ipin üstünde renkli incilerin
degerine paha bicilmeyen
hepsini bir cöpe atar...
yine de
mutlulugu yasadigin o pamuk ipligine
yasak sevdaya
rüzgarda kopacagini bilsende
güvenle tutunursun............

yasakta olsa....
hakkin olmasada.........
günahlarin en büyügü de olsa
tadilan mutluluga,heyecana
sevmenin sevilmenin güzelligine
bedeli neyse ödemeye hazir olur insan
ölüm bile olsa..................

yasak asklar ölmez
cünkü yasananlar bir daha
baska bir yürekte asla asla yasanmaz
yasanamaz...........
nefesin gibi sen olur.........ask..................

sevgim sonsuza dek seninle...........

10/11/2009 - çok mu şey?

Ben seni sevmelere doyamazken,senden sadece beni sevmeni istedim. 
yüreğinden bir parça yer istemedim ki ufacık bir köşeye çökerim ben dedim.
güzel sözler istemedim senden, sadece bak istedim gözlerimin içine.
belki sıcaklığım senide yakar diye düşündünüp uzanmadım ellerine
soğukluğun içine hükmedip benden kaçacağını tahmin edemezdim ki.
buz tutacağını nerden bilirdim yüreğinin ...sevgili sadece sev istedim beni...
benim seni sevdiğm kadar olmasada azıcık sevgi dilendim senden
ne dağları delmeni istedim ne çölleri aşıp yanıma gelmeni
olduğun yerde al istedim yüreğine yüreğimi
tut istedim verdiğin sözleri yaşamının sonuna dek
ben vazgeçemezdim senli bir hayatı solumaktan
sevgimin selinde nefesini tutacağını nerden bilirdim ki...

Çok şey istemedim senden, benimle kal istedim...
kendimden çok sevdim seni ben, gözümden sakındığımdın.
dokunmaya kıyamadım kokunu içime çektim hep uzaktan
yüreğim seni uzaklarda sevdi ey sevgili gel diyemedim sana
demedikçe kaçtın benden uzaklara...
sığındın kara bulutların ardına...
yaklaşsamda göremedim, uzatsamda  tutamadım ben ellerini.

Senden ne çok şey istemişim be sevgili
sev demişim sana , aşık ol demişim yüreğime
sahiplen demişim sözlerini, yakın ol demişim benliğime
hep yanımda ol demişim, yaşama sevincim ol demişim
zor gelmiş azıcık sevgi paylaşmak benimle
istememişsin hiç beni yüreğine taşımayı
kalmışım hep ayaklarının seviyesinde
kaçıp saklanmışsın benden uzaklıklar bahanen olmuş
sen yalan olmuşsun sen dolan olmuşsun
beni seni sevmelere doyamazken,sevgimi yüreğime gömüp kaybolmuşsun...

21/10/2009 - Üç nokta ...

ÜÇ NOKTA ...
Seviyorum diye haykiramamaktir.
Boğazda düğümlenen iki çift sözdür.
Dilin lal, gönlün melal olduğu andir.
Gözlerden süzülmeyen iki damla gözyaşidir.
Hissedilen fakat bir türlü yazilamiyandir.
Kelimelerin kıfayetsız kaldığı andir.
Üç nokta ;hayattir...Hüznüyle ,sevinçle...
Üç nokta; bitmeyendir...Bitemeyendir...
Üç nokta;ölümdür...İçinde sonsuzluğu barindıran sondur.
Üç nokta;Dünün  güzelliklerinde duyulan özlem, yarina duyulan hasretttir.
Geçmişle gelece k arasinda kurulan köprüdür üç nokta, üzerinden bügünün geçtiği.
Üç nokta ;Bir an durmaktir...Bir nefeslik moladir...Bazen korkudur ,heyecandir...
Bütün duygulari içinde barindirandir...
Üç nokta;Yar;dir her noktada  bir harfin gizlendiği...
Üç nokta;Bitmeyen duamdır ve hediyemdir sizlere.
Yaşanacak  çok şeyiniz olsun diye...
 Üç noktaniz bol olsun...  ...  ...

Sevgini özlerim,ben yana yana,
Aşkın pınarından, iç kana kana,
Sıcacık kalbimi verdim ben sana,
Sevdama sürgündür, benim yüreğim..

Bir çift tatlı söze, yüreğim çağlar,
Hilâl kaşı çatsa, gözlerim ağlar,
Gül yüzü asılsa, sinemi dağlar,
Sevdama sürgündür, benim yüreğim..

Tertemiz sevgime hiç inanmadın,
Yüreğim senindi, bana kanmadın,
Yalansız sevdamı, gerçek sanmadın,
Sevdama sürgündür, benim yüreğim..

Ah; bir de inansan, yürek çağrıma,
Ateşten sözlerin, düşer bağrıma,
Sevgimi haykırsam, ilk göz ağrıma,
Sevdama sürgündür, benim yüreğim.
Vuslata hasrettir, benim yüreğim..

2/10/2009 - Gönlümü ziyarete gelir gibi yaşadın beni!!!

Gönlümü ziyarete gelir gibi yaşadın beni
Yüregimi sorgulamalarim bitti...
Bu bitisin sonunda birazda olsun sende eksildin benden...
Gönlümü ziyarete gelir gibi yasadin beni oysaki ben bir ömürlük gel istedim...
Olmadı belki yapamadim, basaramadim,
yenik düstüm sevda dedigim karanlik yalana..
Yasadigim bircok aniyi seninle beraber karaladim...
Seninle baslayip seninle biten bircok rüya yazdim okudum yirttim vede attim...
Gözlerim ve yüregim kirlendi sevdami elime yüzüme her yanima bulastirdim.
Zaman zaman dönebilmek istedim hicbisey yokmus gibi yapamadim,
savasamadim icimdeki inat yanimla..
Seninle inatlastim,
kendimle inatlastim sevgimle inatlastim hepsini kaybettim bende dahil....
Artık inatlasacagim kimsede kalmadi...
Ziyarete gelmelerin artik canimi yakiyor parcalaniyorum..
Parca parca birakiyorum gezdigimiz sokaklara kalbimi...
Hesaplasmalarimin icinden cikan sonuclar beni sucluyor her defasinda...
Yürekli olmanin neresi kötü
Dönme ! geri gelme, ümitlerimi bosa cikar sonkez.
Bu seferki yasadigim en son aci olsun duygularimin bir önemi yok...
Nasıl olsa ölecekler...
Beni öldürmenin zevkini yasa !!!
Üzülmeyecegim, aglamayacagim nede icimden seni seviyorum diyecegim.
Sadece gözlerimi kapatip arkami dönecegim kalbim dedigim sana
hatta küsecegim tüm seninle baglantili duygulara....
Yasanirmi ??
Ya$anir ....
Ya$iyorum zaten
Umrunda olup olmadigi umrumda degil
Sevmekse seninki istemiyorum
Ben kalbimde !
Seni degil
Sevgiyi ya$iyorum... 

16/9/2009 - Akşam gözlü yarim!

Sen yoksan yaşamak neye yarar ki ?
Oysa, sevgin yüzünden hayatı yaşamadım ki,
Şimdi gönlümü teslim aldı hüzün,
Aynada artık sensiz yüzüm.
Ayrılık gaddar ,hançerini saplar !
Sızlar yüreğim acı doldu gözlerim,
Silinmesin sendeki benim izlerim.
Bedduam dilimden düşer mi sandın!...
Artık kader bile bağlamaz bizi,
Ben, beni sadece sana adadım.
Yüreğimdeki acı diner mi şimdi,
Dilimden feryadın düşer mi sandın!...
Seni düşünmekten geçmiyor zaman,
Olanlar aklımdan çıkmıyor bir an,
Bir seni bilirdim değişik olan,
Kalbimdeki ateş söner mi sandın!...
Yürek söz vermişse sözden dönülmez,
Gönül verilmişse sevgi inkar edilmez,
Gurur zedelenir ama aşka ihanet edilmez,
Aşkımı fırtına gibi geçer mi sandın!...
Sen hasretimsin !...Bundan sonra
Yaşayamadığım günlerim,
Sevgisine doyamadığım,
Dokunamadığım düşlerim,
Akşam gözlü yarim!
Sana olan sevgimi,
Oyuncak mı sandın!...

4/9/2009 - -_-Olmayan Benle Olan Hayalin-_-

29/8/2009 - seninle olmayi özledim bügün...

Bugün en çok seni özledim
Önce rüyamda gördüm seni
Kalktigimda sen vardin aklimda
Yanimdaydin
Sanki seninle geçirecektim tüm günü
Bu sefer mutluluk verdi özlemin bana
Bütün gün sana yogunlastim...

Ögleye dogru acitmaya basladi özlemin
Gülüsün aklima gelmeye basladi....
Sonra camin önüne gittim bi sigara yaktim.....
Giderek beynimi kemirmeye basladi duygularimin karmasikligi
ve çaresizligim midemi bulandiriyordu
Beklemiyordum artik aramani
Özlüyordum iste.....

Yanimda uyumani,doya doya gözlerini seyretmeyi istiyordum ama yoktun iste
Bugün her seyi seninle yapmak istedim.
Bide olacakmis gibi bir sürü hayal kurdum
Onlarda mutlu eder gibi oluyor ama gerçekle yüzlesince geçiyor iste...

Sonrada içimdeki yorgunluk ve küskünlük...
Simarikliktan nefret eden ben bugün seni simartmak istedim..
Kendim için yasayan ben bugün senin için yasamak istedim.

Bugün en çok seni özledim ben
Bütün aliskanliklarini,ne biliyim yürüyüsünü falan göresim geldi...
Bir dokunusunu,bir bakisini,sesini duymayi...

Seninle olmayi özledim ben bugün .......

27/7/2009 - Sen benim hüzün yanımsın...

Alıp alıp defalarca sineme sardığım yanımsın....
En çok kanayan yarama sarmaya çalıştığımsın.
Sardıkça kanayan , kanadıkça sardığımsın…

Sen benim hüzün yanımsın...
Her doğan günle bir kez daha ümidimi yıkan tarafımsın. “Olmadı
olmayacak” dedirten hain düşmanımsın. “Ah çıksa gelse şimdi…”
diyecek kadar kendimi kaptırdığım saflığımsın. “Çıksa ve gelse, alsa
ve götürse…” diye çarpan kanadımsın. Ve her defasında kendime kırk
kez söyleyip kırk kez yanıldığımsın...

Sen benim hüzün yanımsın...
Söküp atamadığım umut çiçeklerini gömdüğüm toprağımsın. Bahar
gelir yeşerir diye yağmur, çamur, kar kış demeden suladığımsın.
Olurda bir gün açarsın diye beklediğim sevdamsın.
Sevda çiçekleri açar mı
bilinmez ama umuduna umudumu bağladığımsın.

Sen benim hüzün yanımsın...
Dar vakitte bulup tez zamanda ki kaybımsın. “Ne olur kal benimle”
dedirtecek kadar yalvardığımsın.
“Sensiz hayatı istemiyorum”
diyecek kadar uçurumdan kendimi attığımsın. Geceyle gündüzümü,
yanlışla doğrumu karıştıran tarafımsın.
Sahi sen benim soldan soldan vuran yanımsın...

Sen benim hüzün yanımsın...
Sensizken anlamını yitirdiğim hayatımsın. Bütün kelimelerime
yüklediğim anlamsın. “Sen” diye başlayıp da bitiremediğim üç
noktamsın...

“Sen, sen ille de sen” diye durup durup nefes aldığımsın. “Sen varsan
ben varım” dedirtecek kadar kendimi hiçe saydığımsın. Kaderi
kaderime yazılsın diye her gün Yaratıcıya yalvardığımsın. Aklımda,
yüreğimde ve duamda olansın...


Sen benim hüzün yanımsın...
Bakışına hasret kaldığım, sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim,
hasretim, bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa
olmazımsın Nefretim, öfkem, kinim, sevincim, umudum, düşüm,
rüyam, hayalim en çok da ağlayan, en çok da ağlatan yanımsın…Sen
tarifi imkansız aşkımsın. Cansın… Candasın…
Canımdan öte canımsın...

12/7/2009 - Sessiz zaman

 


Hiç mazinizin olmadığı oldu mu?
Yani aslında vardı da,
aslında yaşananlar, yaşanmışlıklar vardı da…
Meğer yokmuş fark ettiğiniz oldu mu?
Kimse bilmezmiş meğer..
Yaşadıklarınız sadece sizeymiş, sizin içinmiş.
Birileri çoktan unutmuş sizin mazinizi.
Birileri çoktan yıkmış kumdan kaleleri..
Hangi naftalin kokusu ki burnunuzu yakan?
Hangi mazi içinizi acıtan?
Ve evet size baki kalan sadece "sessiz zaman"..

Sessizliğimde anlattığım bir şey var.
Zaman duymasın diye gömdüğüm bir anım.
Hayatın suyu hızlıca akıp giderken,
Dalgaları kumdan kaleleri
Şiddeti ‘sessiz çığlıkları’ alip götürmesin diye derinlerde barındırdığım bir derdim.
Rüzgârında savrulup lodosunda dinginliğim;
içten içe daha çok acıyan ama kanamayan bir yaram.
Umursamadığım ya da umursamaz gözüktüğüm.
Günü geldiğinde naftalin kokusunu duyup
baharlarda sandığından çıkaramayacağım bir mazim.
Sessizliğimde anlattığım bir şey var
sessizliğimin yegâne nedeni yaram,
devası müebbedidir zaman.

Ayaz

Gücüm yok savaşmaya,
kendi zamanının içinde yaşamaya;
zamanının içinde küçükte olsa bir yer bulmaya çalışmaya.
Sen,
baharıydın gönlümün
yazıydın düşlerimin..
Oysa şimdilerde
sıcak yaz günlerine hasret
ayaza çekti düşlerim, kışlara teslim, üşüyor bedenim...

5/7/2009 - SeVDa SoKaGıMDa KaNaYaNaN YaRaMSıN

 Yorgunum.. !
Yoruldum..!
Yordular Yar..!Senden yoksun ilerleyen her dakikamda sızlanmaktan ..
Her yalnızlığımda ki yalvarışımdan ..
Her Gecede yıldızlarla dertleşmekten ..
Yoruldum !
Çıldıracağım İnanki ..
Yokluğun bana hem yara hem deva olmasa..
Yokluğunda sızlayan yaram , hayalinle avunmasa ..
Yalnızlıktaki yalvarışımı ,[Sesin kandırmasa ..
Yıldızlarla dertleşmemi , ışığın bozmasa ..


Geceye hep seni anlatmaktan ..
Her saniyeye seni koymaktan ..
Her geceye resmini çizmekten ..
Yorgunum Da .. !

Yorgunluğum resmini çizmekten değil ..[
Sensiz dakikaları saymaktan değil ..
Geceye seni anlatmaktan da değil .


Resmini gecenin görmemesinden ..
Dakikaların Beni dinlemez gibi geçmesinden ..
Ve gecenin anlamamasından şikayetçiyim .
seni anlatacak kelime aramaktan Yorgunum ..

Yordu !
Gözyaşlarım gözlerimi ..
Yorgun düştü yüreğim ..
Söylemek istediğini anlatamamaktan ..
Yordun yüreğimi sevdiğim ..
Kendini saklamaktan ..

''Saklımdasın''

Ucum yok bucağım yok
Saklımdasın ey yar haberin yok
Yıllar geçti sönmedi ateş
Yanıyorum ey yar haberin yok

Özlüyorum seni zamanla barışamadım
Geçip gidiyor ömür günlere doyamadım

28/6/2009 - SİZ HİÇ BU KADAR SEVDİNİZ Mİ?..

Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez.... Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk Okullarını bitirince hemen evlendiler. Mutluydular, hem de çok mutlu... Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi umursamadılar. Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman aşımına uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için ya da tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna bitip tükeniveren sevgilerden değildi onlarınki... Günler günleri, yıllar yılları kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü... Tek eksikleri çocuklarının olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağmen çocuk sahibi olmayınca, “bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur” diyerek devam ettiler hayatlarına. Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler... “Senin için ölürüm” derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adam: “Hayır, ben senin için ölürüm” diye yanıt verirdi hep...
Bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü kadın, “Birtanem, kütüphanenin ikinci rafına bak.” Kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu, “Mutfaktaki masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma.” Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya-okuya koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla karşılaşırdı. Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi zaten...
Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar yoğun olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde, daha az çalışmaya karar verdiler. Adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye başladı. Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı. Artık daha fazla beraber olabiliyorlardı. Bir gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev gördü kadın, üzerinde “satılık” levhası asılı olan. “Ne dersin, bu evi alalım mı?” dedi adama. “Bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda çizdim bile. Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı.” “Sen istersin de ben hiç hayır diyebilir miyim” diye yanıt verdi adam. Amerika’daki tıp kongresinden döner dönmez ararım emlakçıyı. Kaç para olursa olsun, burası bizimdir artık.”
Sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu adam Amerika’ya giderken. Her gün, her saat konuştular telefonla. Gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında. Fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti kadın. Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu. Onu neşelendirmek için, sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı: “Canım, o ev bizim bütçemizi aşıyor. Sen en iyisi o evi unut.” Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri. Derdini söylemesi için yalvardı adama, “Senin için ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat.” diye dil döktü boş yere... Yıllardır sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki. Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu yüreği.
Bir gün, çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken, “Artık dayanamıyorum, sana söylemek zorundayım.” diye sözünü kesti arkadaşı. “O, seni aldatıyor. İş yerimin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla yemek yiyor her öğlen. Sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya.” “Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları!” diye bağırdı kadın. Onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla suçladı. Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının sadece masal olduğunu anladı. Kocasının eskiden aynı hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen. Bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü adamın.
Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp, bazen ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp bazen de yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi. İnkar etmedi adam. Zamanla duyguların değişebildiği, insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi bir şeyler geveledi ağzında ve bavulunu alıp gitti evden. Adam kapıdan çıkarken, “son bir kez kucaklamak isterim seni” diyecek oldu ama; kadın, “defol!” dedi nefretle...

İlk celsede boşandılar. Modern bir aşk hikayesinin böyle son bulmasına kimse inanamadı. Arkadaşlarının desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın. Adamın, sevgilisiyle birlikte Amerika’ya yerleştiğini öğrendi. Bazen yalnız kaldığında, onu hala sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun kadar yoğun bir duygu olan nefretin alması için dua ediyordu.
Aradan bir yıl geçti... Her şeyin ilacı olduğu söylenen zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı. Bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı. Kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü. “Sen, buraya ne yüzle geliyorsun” diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı. “Lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor.” dedi genç kadın. Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı: “Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında. Çok üzgünüm ama o bir saat önce öldü. Geçen yıl Amerika’daki kongre sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldığını. Buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi. Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerika’ya yerleştiğimiz yalanını yaydı. Oysa ilk karşılaştığınız otobüs durağının karşısında bir ev tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim. Sana bu kutuyu vermemi istedi.“ Gözlerinden akan yaşları durduramayacağını biliyordu kadın. Hemen oracıkta ölmek istiyordu. Eline tutuşturulan kutuyu açmayı neden sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kağıt duruyordu kutuda. İlk kağıtta, „Lütfen bütün notları sırayla oku bir tanem“ diyordu... Sırayla okudu; „Seni çok sevdim“, „Seni sevmekten hiç vazgeçmedim“, „Senin için ölürüm derdin hep, doğru söylediğini bilirdim.“ „Fakat benim için ölmeni istemedim“ „Şimdi bana söz vermeni istiyorum.“ „Benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?“ son kağıdı eline alırken, kutuda bir anahtar olduğunu gördü kadın... Ve son kağıtta şunlar yazılıydı: „Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım. Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni izliyor olacağım.“

24/6/2009 - Bulutla yıldızın aşkı

Bir zamanlar gökyüzünde birbirini gerçekten çok seven bir bulutla yıldız vardı..Bulut gökyüzünün en şeker,en pembe bulutu yıldızsa;en parlak umudu en çok yansıtanyıldızıydı…Gökyüzündeki her varlık onların sevgisini kıskanırdı…Tatlı bir kıskançlıktı onlarınkisi….Ama biri vardıki;bulut ve yıldızın ayrılmalarını yürekten istiyordu….Hemde yıldızın en iyi arkadaşıolmasına ragmen…Bulut biraz saftı,kimseyi kıramazdı..Yıldız ise bulutu içinelinden gelen her şeyi yapabilir,herkeze meydan okuyabilirdi…Zaten onun için bir bulutu birde çok sevdigi dostu peri vardı… Bir derdi oldugunda periye giderdi ona anlatırdı…Nereden bilirdiki perinin bir gün bunların hepsini yıldızla bulutun ayrılmaları için kullanacagını?Bir gün nazar degdi bulutla yıldıza..Hiç yoktan bir sebepten tartıştılar.Bulut çekti gitti,hatalıolmasına ragmen.Yıldızsa”Nasıl olsa bulutum beni seviyor,dönecektir” Fakat hiç bir şey beklendigi gibi gitmedi…Bulut dönmedi.Kimbilir, belki cesaret edemedi dönmeye…Tek bir gerçek vardı ki;Oda ikisininde çok üzgün olduklarıydı…Gökyüzünde iyilik melekleri bile agladı onların bu durumlarına ama ne fayda…Ertesi gün yıldız olanlarıen yakın dostu periye anlattı…Peri ise göstermelik bir hüzüne büründü…Eline büyük bi fırsat geçmişti.Artık hayatı boyunca kıskandıgı kişiye karşı kozları vardı elinde..Okişi en yakın dostu yıldız olmasına ragmen kullanacaktı kozlarını..Hemde büyük bi zevkle…Bulutun yanına gitti ve yıldızın artık onu sevmedigini söyledi.Bulut sa çok üzüldü,boynunu büktü ama elinden hiç bir şey gelmiyecegini düşündü…Çünkü yıldız inatçıydı.Birkez olmaz dediyse bir daha olur demezdi..Peride Bulutun bu üzgün durumundan yararlanıp ona olan sevgisini itiraf etti…Bulutta kimseyi kıramadıgı için perinin yıldızının yerine geçmesine izin verdi..Yıldız,günlerce Bulutun dönmesini,ondan af dilemesini bekledi…Ama Bulut gelmedi.Birgün Yıldız,Bulutun yanına gidip konuşmaya karar verdi.Gece yola çıktı.Bulut,dostu sandıgı peri ile ayda eleleydi..Melekler dayanamayıp,tüm olup biteni anlattılar yıldıza…Yıldız çok üzülüp çaresizce arkasını dönüp gitti…Ogünden sonra yıldız söndü,ışık veremez oldu…Bulutsa artık ne okadar pembe,nede o kadar kadifeydi.Yıldız ilk zamanlar herşeyden vaz geçti,hayata küstü…Ama kolay kolay pes etmezdi o.Kısa bir süre sonra hayatı ile ilgili bir karar aldı..Ogüne kadar hiç görmedigi Güneşin yanına gidecekti ve biraz daha ışık istiyecekti ondan..Çok geçmeden daha önce hiç görmedigi Güneşin yanına gitti.Ondan yansıtması için biraz ışık istedi…Güneş ışık yerine sevgisini verdi yıldıza..Ogün bu gündür,yıldız Dünya ya Güneşin sevgisini yansıtır…Bulutsa;hep gözyaşlarını akıtır Dünya ya…Birde yüreginde kopan fırtınaları…..Tabiiki

SiyahGuL

Gül O Gün En Siyah Elbisesini Giymişti...

 

“Kartal , güle aşık olmuş; buna gül ne der , bülbül ne der ?”

Kaf dağının arkasındaki Anka kuşu sevgilisi deniz kızından duymuştu peri kızının günlerce ağladığını. O ki güzelliğiyle nam salmış, yedi cihanı birbirine katmış peri kızı iki gözü iki çeşme günlerce aylarca ağlıyormuş. Sordu Anka kuşu derdini peri kızına… Peri kızı neden dedi, neden? Gül benden daha güzel… Evet gül güzeldi hem de çok güzeldi. Bütün güzelleri kıskandıracak kadar güzeldi. Bütün aşıkların diline dolanacak kadar güzeldi. Bütün sevgilerinin adını alacak kadar güzeldi. Gülün bir bakışı fermandı. Gülün şebnem şebnem ağlaması bile güzeldi. Gül kızıllığını aldığı güneşi kıskandıracak kadar güzeldi. Güzelliğiyle yedi cihana nam salmış peri kızını ağlatacak kadar güzeldi. Gül o gün bir başka güzeldi.

Gül o gün en kırmızı elbisesini giymişti…

Bu kadar güzel olup ta kimsenin kalbini çalmamış olmak mümkün müydü? Nice aşıkları kapısına köle etmiş, bir bakış için kapısında aylarca bekletmiş. O aşıklar ki gülün dikenlerine rağmen bir gün kapısından öte gitmemiş, gülün sevgisinden bir gün vazgeçmemişler. Günlerce aylarca güle nameler okumuşlar , gülü görmeseler de hayaliyle mutlu olmuşlar. Gülün hayali bile sevdiklerini kapıda tutmaya yetmiş. Çok sevdiği varmış gülün çok. Nice sultanlar, nice yiğitler, nice cengaverler gülün aşkından eriyip gitmiş. Ama gül nazlı, gül de biliyor güzelliğini. Hiçbir aşığına yüz vermiyor. Önüne dökülen altınlara, yakutlara, zümrütlere dönüp bakmıyormuş bile. Bu güne kadar çok aşık olan olmuş güle ama hiç biri çelememiş gülün gönlünü. En sadık aşığı bülbül bile azıcık güldürememiş gülün yüzünü. O bülbül ki en güzel nağmelerini güle okumak için günlerce yememiş içmemiş. Sevdiğine biraz yakın olabilmek için gülün dikenini alıp yüreğine saplayıp bütün kanını dökmekten bir an çekinmemiş. Gül izin verse uğuruna ölecekmiş. Bülbülün bu sevgisini gören diğer aşıklar hep geri çekilmişler biz senin kadar sevemeyiz diye. Bütün dünya anlamışta bülbülün sevgisini bir gül anlamamış bir de kartal. Gökyüzünün korkusuz yiğidi kartal da aşık olmuş güle. Gülün gönlü de kaymamış değildi. Kartal güle aşık olmuştu, gül de sanki gönlünü kaptırır gibi olmuştu. Gül o gün çok mutluydu.

Gül o gün en pembe elbisesini giymişti…

Bülbül derdinden mecnun olup çöllere de düşse de, Ferhat olup dağları da delse de gül vermişti kararını kartal diyor başka bir şey demiyordu. Gül kaptırmıştı gönlünü kartala. Ne kadar bülbül o sana göre değil o bugün varsa yarın yok dese de gül dinlemiyor, kartalın yakışıklığından ve karizmasından o kadar etkilenmiş ki hiçbir öğüde kulak vermiyordu. Gül seviyordu, kartal da seviyordu ya da herkes öyle zannediyordu. Yedi cihana duyurmuşlardı evleneceklerini, kırk gün kırk gece düğün yapacaklarını, bir ömür boyu beraber hiç ayrılmayacaklarını. İlk önceleri herkes karşı çıkmıştı bu beraberliğe ama sonraları fikri değişti birçok kişinin. Bu çifti birbirlerine çok yakıştırır oldular. Bir tarafta güzellerin en güzeli, diğer tarafta yiğitlerin en gözü karası. En güzeli de iki sevdalı aynı taraftaydı. İkisi de seviyordu. O gün herkes çok mutluydu. İki sevdalının kavuşmasına saatler kalmıştı. Kartal bütün yakışıklığıyla gelip güzeller güzeli gülü alıp gidecekti. Herkes bu mutlu gün için toplanmıştı. Herkes gelmişti düğüne. Kaf dağının ardındaki Anka kuşu, sevgilisi deniz kızı, gülden daha güzel olmadığı için ağıtlar yakan peri kızı, yedi tane cüceciğin yanında güzeller güzeli pamuk prenses, pamuk prensesi uykusundan kaldıran beyaz atlı prens ve daha kimler kimler gelmemişti ki. Herkes gelmişti düğüne, hatta sağır sultan bile duymuş gelmişti bu mutlu güne. Sağır sultan bile gelmişti ama bir tek bülbül gelmemişti. Sevdiğinin bir başkasına gidişini görmeye gönlü el vermemişti. Gül, güzel gözlerini davetliler arasında gezdirirken bir tek bülbülü arıyordu. Gelmemişti. En son gördüğünde bir daha beni göremezsin demişti. Gitme demişti. Tamam benimde olma, benimle de kalma ama gitme. Gidersen mutsuz olursun. Gitme. Gitme. Gitme… Gitme demişti de başka bir şey dememişti. Ama gül hiçbirini dinlememiş kartalı ne kadar çok sevdiğini söylemişti. Bülbül olmamasına üzülmedi, çünkü sevdiği yanındaydı, kartal yanındaydı. Gül o gün sevdiğiyle evleniyordu…

Gül o gün en beyaz elbisesini giymişti…

Gül mutluluktan uçar olmuştu. Gülün derdi tasası yoktu. Evliliğin ilk günleri o kadar mutluydu ki anlatmaya kelimeler yetmezdi. Acaba gülden daha mutlusu var mıydı. Gülden daha güzeli de yoktu daha mutlusu da yoktu. Gülün her günü ayrı bir güzeldi. Kartal sevdiğini her gün çok şaşırtıyordu. Bütün vaktini onunla geçirmek için ne fırsatlar buluyordu. Bir an yanından ayrılmak istemiyor, gülün güzel gözlerinden bir adım öte gitmek istemiyordu. Mutlu günler fazla sürmez çabuk biter derlerdi. Gülün mutlu günleri de fazla sürmedi. O ilk günlerdeki kartalla şimdiki kartal arasında dağlar kadar fark vardı. Gülün yanından bir an ayrılmayan kartal şimdi gülün yanında biraz kalmak zor geliyordu. Sabah erkenden çıkıyor gece çok geç vakitlerde dönüyordu. Eskisi gibi gülle konuşmuyor yüzüne bile bakmak istemiyordu. Bülbül haklı çıkmıştı , kartalın hevesi geçmiş artık gülü sevmiyordu. Gül çok mutsuzdu. Mutsuzluğundan hasta olmuş yataklara düşmüş bundan kartalın haberi bile olmamıştı. Gül o gün çok mutsuz ve çok hastaydı.

Gül o gün en sarı elbisesini giymişti…

Kartal gitmişti. Nereye gittiğini neden gittiği gül bilmiyordu ama kartal gitmişti. Güzeller güzeli gülü bırakıp gitmişti. Belki şimdi nergisin belki de yaseminin ya da padişah kızı lalenin yanındaydı ama gülün yanında değildi. Gitmişti kartal gülü bırakıp. Bülbül demişti güle, o bu gün varsa yarın yoktu. Bülbül demişti ama gül dinlememişti ve kartal gitmişti. Artık diyecek bir şey yoktu. Her şey bitmişti kartal gitmişti. Gül ne yapacaktı. Bütün sevdiklerine sırtını dönüp kartala gelmişti o da bırakıp gitmişti. Nereye gitmeliydi gül. Kimin yüzüne baka bilirdi. Kim kabul ederdi gülü. Evet dedi gül , bülbüle gitmeliyim, beni en çok o sever, o bu halimle de kabul eder. Gül bülbüle gitti. Gül bülbülü sevecekti. Gül bülbüle döndü. Ama bülbül yoktu. Bülbül ölmüştü. Gül evlenip giderken düşürdüğü dikeni alıp yüreğine saplayıp sen gidersen bende giderdim diyerek gitmiş bülbül. Bülbül yoktu. Bülbül ölmüştü. Gül pişmandı. Gül suskundu. Gül durgundu. Gül yorgundu. Gülün güllüğünden eser yoktu. Gül yas daydı. Gül o gün çok üzgündü.

Gül o gün en siyah elbisesini giymişti…

18/6/2009 - Bir Sevdadir Gülüşün !!!

Gülüşün… Hiç kimsede olmadığı kadar içten, hiç kimsede olmadığı kadar yumuşak. Gülüşün, gözlerine yansıyan ışık.Sen gülüyorsun, ben bir diyardan diğerine sürüklenen serüvenci oluyorum. Gülüşün çocuk, haylaz, yaramaz,umursamaz… Ve bir o kadar da uslu, söz dinleyen, huzur veren… Gülüşün, damarlarıma işliyor, bağımlılık yaratıyor. Bir tutku, vazgeçmesi mümkün olmayan. Bir hayat senfonisi, her notasında aşkı saklayan. Sevmeyi bilen gülüşün, sevdikçe sevdiren gülüşün… Özlemin en koyusu senin gülüşüne konaklamış. O gülüşü görmeden yaşamak öyle zor ki… sınırsız okyanusların, en mavi denizlerin beyaz yelkenlisi… Umudun ta kendisi… Menzili olmayan bir uçuş, sonsuzlukta kayboluş…
Güven veren gülüşün, cesaret veren… Hayatın bütün kaypaklığına, ikiyüzlülüğüne ve acımasızlılığına direnme gücü veren. Yaşama sevincini her gördüğümde yeniden yüreğime yerleştiren gülüşün…
Sen güldükçe gülüyor çevremde kim varsa, ne varsa. Sen güldükçe ışıl ışıl yanıyor yıldızlar. Şimdi sadece senin gülüşünle anıyorum onları. Gülüşün, ayazı ısıtan bahar, sarı sıcağı serinleten rüzgar…
Alabileceğim en değerli armağan gülüşün, içinde her sevinci barındıran bir hazine. En beklenmeyen sürpriz, hep beklenen mutluluk…
Gülüşün, kötüye karşı en soylu başkaldırış. İyinin en kadim dostu. Mücadele eden, yenilmeyen ve aşkın zaferini ilan eden…
Sevdiklerine alçakgönüllü, zarar vereceklere kalkan. Soran, sorgulayan ama asla yargılamayan gülüşün…
Bedenimi saran ateş, içimdeki ürperiş, ellerimdeki titreyiş gülüşün. Tükenmeyecek heyecan, sonu gelmeyecek öykü, anlatılmaz bir duygu seli…
Seni anlatan en iyi tarif gülüşün, içinde ne varsa dışına yansıtan. Saklamayı bilen ama gizemden hoşlanmayan. Baktıkça, ‘iyi ki yaşıyorum’ dedirten… Varoluşuma anlam katan gülüşün…
Baktıkça Allah’a şükrettiren ve ‘hayatımdan hiç çıkmasın’ diye dua ettiren gülüşün. Damla damla yağan yağmur yanımdan hiç ayırmayacağım…
Gecenin dinginliği gündüzün hareketi. Renklerin en güzeli, çiçeklerin en tazesi…
Ve bu sevdanın sebebi…
GÜLÜŞÜN...




Dalıyorum uzun uzun bu gunlerde uzaklara..

Nereye dönsem nereye baksam bir çehre beliriyor simamda..

Bir tebebssüm dudaklarımda..

Sahralarda beliren su misali akıyorsun gözlerimin önünden

Sevmek bukadar zormuydu

Değer vermek..

Senden sadece sevmeni istemıstım..

Ne Ferhat gibi dağları delmeni bekledım

Ne mecnun gibi çöllere düşmeni

Ne de kerem gibi deli divane olmanı

Sev istedim..

Sevginin gerektirdiklerını ver istedim..

Ve en sonun da anladımki

Sevmek tek başına yetmiyormuş.

Emek istiyormus

Şevkat istiyormuş..

Bir gram da olsa tebbesüm istiyormuş..

Özgürlüğü sende aradım, gözlerinin derinliklerinde kaybolmakta..

Susuşlarım hep sende kaldı.. Gözlerinde takıldı virgül misali

Devamı gelsin istedim..

hiç noktalamadım ki ben seni

Ya virgülde bıraktım gözlerimi

Ya iki noktada..

Son noktayı hiç koymadım ki ....

15/6/2009 - Bügün Benim Doğum Günüm!!!

2/6/2009 - Bendeki seni özledim sevgili.

sevmek bu kadar mıydı..
bu kadar acımı verirdi yarine..
uzaksın beLkii...
belki ulaşılmazımsın..
peki neydi seni nefesim kadar yakın hissettiren şey..
özlüyorum senii ey hasretim...
hani hep derdik ya hasretiydik birbiirimizin..
hiç ayrılık kokmazdı kurduğumuz cümleler..
hep ileriden...hep uzaklardan bahsederdik birbirimize..
sevdamızı haykırırdık dağLara...taşLAra...
zor gelirdi bazen özlemimiz birbirimize..
aglardık telefondan kısık sesle..
belli etmeden silerdik umarsızca akan gözyaşlarımızı..
bilirdik bigün bitecek bu hasretlik..
bitecek bu kahredici yalnızlık =(
sewgimiz törpülerdi tüm kanayan hasret yarasını..
buydu tüm dayanağımız..
buydu güvendiğimiz tek sey..
SEWDAMIZZZ....!!!!
ayakta bir nebzede olsa durmamızı sağlayan bu şey..
sevdalıydık çünkü biz..
hasretimize,özlemimize,acımıza sevdalıydık biz...
sonu her ne kadar düşlediğimiz gibi bitmesede..
biz birbirimize sevdalıydık..!!!
özlem kokan sesimizle türküler söylerdik birbirimize..
kanayan kalbimizi bazen acıtırdı bu yürek parcalayan ağıtlar..
aşk kokardı elimizi uzattığımız herşey..
sen kokardıı yarr..
SENN..!!!
avuçlarına bıraktığım sevgim kokardı tüm sehirler..
ağlayıpta duyuramadığım çığlıklarımı bir sen duymadın..
bir sen uzaktın bana..
bir SEN...!!!
bir sana anlatamadım kendimi..
nefes almak bile bazen zor geliyordu..
sensiz bıraktığın bu yüreğime..
acı veriyordu artık toprak kokan bu şehir..
manasızdı artık söylenen herşey..
anlamlarını yitirmişti sanki..
seninlemi anlamlıydı bunlar..??
seninlemi doluyordu tüm güzellikler..???
sanki tüm bu şehir susmuşta sadece ben konuşuyormuşum gibi..
sanki kimse yokta,bi tek ben varmışım gibi..
acı veriyor bu memleketin havası bana biliyor musun..!!!
mutlu olmayı beceremiyorum artık..
sesini özledim en cokta..
sesini............
beni bu hasretlikten bi nebzede olsa kurtaran sesini...
haykırışlarını,sitemlerini,bağırışlarını,çağırışla rını özledim sewgiliii.....
bana yaşattığın onca güzel günün fısıltılarını..
askım demeni...
benimsin demeni...
ve herseydende önemlisi...
BEN BENDEKİ SENİ ÖZLEDİM SEVGİLİİİİİİ........

VAZGEÇİLMEZİMSİN SEN

Bilemediğim hatırlayamadığım bir sorunun cevabıydın sen
Elime kalemi alıp karaladığım milyonlarca şiir
Sabahları penceremden içeri girip beni uyandıran gün ışığı
Belkide dinlediğim klasik bir şarkıydın benim için
Bir organıydın vücudumun
Belki elim,kolum,gözlerimdin
Sabaha kadar uyumadığım sayıkladığım isimdin sen
Dudaklarımı kanatırcasına sıktığımda akan kanımdın
Belikde bir yaz gecesi uzandığım kumsaldaki gözyaşlarımdın
Hain dalgalara inat kumsallara yazdığım yazımdın sen!
Yıldızları seyrederken kayan yıldızımdın belkide!!
Yada yıldız kayarken tuttuğum dilektin.
gelinciğin yaprağını döken acımasız rüzgardan nefretiydin
Düşüncemden atamadığım,sigara gibi tiryakindim ben
Kalbimden çıkartamadığım nefes gibi
VAZGEÇİLMEZİMSİN SEN !!!!!!!

25/5/2009 - Ben; Küçük bir kız çocuğuyum Sevgine aşık

20/5/2009 - bırak uyusun duyguLarım...

bırak uyusun duyguLarım...
Nasıl bir bulutsun sen yağdıkça kendime
 getiriyorsun beni.
nasil ki çakan simseklerin ışığında sevgi
 parçacıklarını görebiliyorum sayende.

kendimi anlayamadığım bir noktanın neden
 üzerine basıyorsun,
her gözümü kapadığımda..
nasıl bir gök gürlemesi bu, içimde kopardığın.
gürültü degil de sessizligin haykırışı sanki..

çok diledim diye mi geldin sen..? yoksa kimse
 yokken, varsın diye mi görebiliyorum yüzünü..? 
oysa ki ben yalnızdim, yalnızlığımla yürüyordum
 yolumda..
düslerimin efendisi yine yalnızlığımdı..

neden geldin yerlestin hemen düslerimin
 konağına.
ne biliyorsun oraya layik olup olmadığını..
ne biliyorsun bir düs kadar gerçek olup
 olmadığını..

ne zaman seni dinlesem kendimi dinliyor gibi
 oluyorum.
sanki diger yanımsın.. yüregin yüregime öyle
 yakin ki; yoklugunu bile hissedebiliyorum...
hiç varlıgını tanımamıs oldugum halde..

nereden biliyorsun topragımın yagmurlarına
 ihtiyaci oldugunu, karanlığımıın simşeklerinle
 son buldugunu,
gürlemelerinle yüreğimin tutuldugunu, nereden
 biliyorsun..?

hiç dokunmadım ki uzattığın ele..
sıkı sıkı tuttugum da ne öyleyse..
uzandığımda yakalayamamaktan korktugum,
yakaladığımda sıcacık bulduğum,
ısındığımda çözüldügüm ellerin neden uzandı

 dünyama..
ne güzel yalnızdım ben.. korktum yoktu gidenler
 için..
ne güzel duygularım uyuyordu yüregimde..
 neden uyandırdın onları gecenin bir yarısı..?
ya bir daha uyumazlarsa..!

ya toprağım yağmurların olmadan varolmazsa..!
düsündün mü hiç bir düs gibi girerken
 gerçeklerime.. neden bekliyorum olmadığın
 zamanlarda seni..!
oysa ki;
zaten yoksun sen zaten hiç tanımamısım

 hayatımdan soluklanmanı..
senden gördüklerim, görmeyi hep beklediklerim,
 beklediklerim ise hiç görmediklerim..
benim topragım
ask yagmurundan mahrum kalalı çok oldu, çöle
 döndü..

yoksa bol suyun,
hiç yağma..
dayanamam sonra..!
bırak uyusun duygularım eger uykusuz
 yaşatacak kadar yüregin yoksa..!!!

13/5/2009 - GİDEMİYORUM...EN DERIN MAVILERE....

Kaçmak...Kaçmak istiyorum en derin mavilere
Gitmek istiyorum gecenin sessizliğinde
Arkama bakmadan gitmek sadece gitmek
senden yüreğimden umutlarımdan
Caresi yok bu acımasız gece boğuyor beni
Gözlerin geliyor aklıma üşüyorum
Uzaklaşmak istiyorum senden ardıma bile bakmadan
Gidemiyorum işte kahretsin gidemiyorum....
Kalbimin atışlarını duyuyorum nefes alamıyorum
Sen hayelerime en büyük darbeleri vururken ruhum ölüyor
Yıkık perişan halime bakıp hiç acımadan beni bitiren
Kaçmak, kaçmak  istiyorum en derin mavilere
sevdalara veda ediyorum yenildim kabuleniyorum
Yeminler ediyorum yureğimi hapsediyorum karanlıklara
Kilitler vuruyorum binkez tukenmeyen duygularıma
Kahretsin bu yürek susmayacak bu karanlıklar bitmeyecek
Sen asla benim olmayacaksın ....
Gece karanlık gece soğuk gece sessiz ve yine sensiz
Goz yaşlarım damlasada gözlerimden gitmek istiyorum
Kaçmak ,kaçmak istiyorum en derin mavilere
Rüyalarımı değiştirmek istiyorum icinde sen olmayan
Bir dünya istiyorum Yalnızca Huzur olan ve sensiz
Bu acımasız yanlızliğa kahrediyorum yıkılmışlığıma
Ve aşka Kaybetiğim Sevdama kin gidiyorum
Kendim den utanıyorum sessizce boyun büküyorum
Üşuyorum ,üşüyorum bu karanlıklardan.........
Kaçmak ,kaçmak istiyorum en derin mavilere
Senden yüreğinden gülüşunden sıcaklığından
Ve hiç sevmeyen yüreğinden kaçmak istiyorum yarrrrrrr....